Praelog i Blogu Zapowiedź

Praelog

 Zaczyn zapłon rozpala,
Błyszczy żółcią ich sala,
Z języków ognia włosie,
Prące po rąk Mojr szosie,
Sunące naprzeciw żyć,
Nie chcąc się z podłością kryć.
 Z chaosu w kaos, falą.
Mury w prąd się rozwalą,
Kreacja zniszczy twory,
Stanie niepokój zmory.
Zegar zagłady rwie wstecz!
.mecz set gem - tył w idzie Rym

Blogu Zapowiedź

 Niniejszym otwieram oficjalnego bloga dla mojej twórczości poetyckiej, który będzie środkiem komunikacji z jej odbiorcami, a także źródłem wiedzy o nadchodzących tomikach, regularnie będę się pojawiały "przecieki" i wiersze z nadchodzących tomików. Już teraz obiecuję udzielać się tu regularnie, co tydzień. Dzisiaj to tyle, nieco abstrakcyjny wiersz stworzony specjalnie na potrzeby bloga. Żegnam i życzę szczęśliwego Pride Month!

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Quatorzain: Sonnet

Quatorzain: Sonnet  Wietrzny Wodnik umila nam luty i styczeń. Wiosną Byk bezwieczny pragnie pobożnych życzeń, Kapryśna Panna zakłóca wrześniowe noce. Siostra jako rak, a podobna raczej sroce,  Jest najgorsza, bo nawet we frywolnym lecie Tuż nad moją głową zdania pełne bzdur plecie. Ale gdyby nie była zodiakarą, pewnie Cały ten czterowers wyszedłby mi dość rzewnie.  Panna na to odpowiada: “No, trudna rada.”, Wodnik chytrze uciekając do drzwi się skrada, Jeno Byk się ostał, nie mógł opuścić siostry, A Rakowi nie był straszny jego róg ostry.  Objęli się, równi sobie, bo przeciwieństwa To nieodrodna natura tego rodzeństwa. Segment informacyjny  W najbliższych tygodniach będą się pojawiały wybrane wiersze z poszczególnych, nadchodzących tomików poezji mojego autorstwa. Przeplatane będą one również wszelkiego rodzaju materiałami informacyjnymi, fragmentami opowiadań lub wspomnieniami/recenzjami starodawnych dziełek naszych wieszczy. Co to wszystko dokładnie będzie, zo...
Czytaj więcej

Łzy

Łzy  Dzieciństwa pół zmarnowane u wszystkich na nie I gonitwa myśli przez całe dojrzywanie. Tychże rzeczy dwóch żałuję w siebie patrząc wstecz. Sam sądzę także, że dziwna to natury rzecz: Dziewięć miesięcy przygotowań w matki łonie, A potem rodzina i dziecko w latach tonie, Spędzonych na dorastaniu, czego nie zdążył. Choć pewnie niedługo znów będzie w miejscu krążył, Szukając samodzielnie swego miejsca w świecie.  I tak przez pierwsze trzydzieści lat człek coś plecie: Trzy po trzy, jak już osiołkowi w żłobie dano, Więc wciąż się waha, krąży: Czy owies, czy siano? Kiedyś się nie zdoła zdecydować, pójdzie w kąt. Tam, w tym kącie wreszcie zniży się do niemowląt, Popłacze się ciota i wróci do rodziców stóp.  Wypłacze się, dojdzie do siebie w końcu przygłup, Dostanie pracę i piękną żonę se znajdzie. Ale już nigdy nie zachlipie na rajdzie. Nie uroni łzy, grając w gałę i ją waląc. Skończy płakać nim zacznie, peta w oknie paląc. Ach, czy takie było, że będzie moje życie? Ciągle p...
Czytaj więcej